Dá túa man para a miña é unha película sobre a comunidade, a memoria e ese fío invisible que une o pasado co porvir. No silencio das cartas e as postais mergulladas na distancia, resoan voces que regresan, facendendo unha chama que nunca se extinguiu.

A través de quen as le, se resignifica un territorio arrebatado. A emigración, onte e hoxe, marca a vida das zonas rurais. E se nas palabras do pasado habitase algunha clave para construír o futuro?